Podziękowanie ks. prob. Zdzisława

Niech będzie Pan Bóg uwielbiony z Matką i Królową w tajemnicy Wniebowzięcia.  Już po raz 16 – od przywrócenia naszej parafii – włączamy się w radosny hymn Magnificat dziękując za wielkie rzeczy, jakie Bóg nam uczynił, za dary, które wdzięcznym i szczerym sercem przyjmujemy za wstawiennictwem Tej, która jest widzialnym znakiem niezawodnej nadziei.

Pragnę serdecznie podziękować ks. Krzysztofowi Biernatowi dyrektorowi wydawnictwa Pallotinum w Poznaniu za przyjęcie zaproszenia i sprawowaną Mszę św. z wygłoszonym Słowem Bożym. Drogi Krzysztofie dziękujemy za dar Twojej obecności – jesteś dla nas pielgrzymem nadziei, która zawieść nie może. Zależało mi, żebyś to właśnie Ty przewodniczył naszym uroczystościom, bo piękno Twojej kapłańskiej duchowości i jednoznaczne głoszenie prawd naszej wiary katolickiej z wielkim wyczuciem i delikatnością sprawiają, że stajesz się czytelnym znakiem na naszej drodze do otwarcia się na Jezusa Miłosiernego i stanięcia przed Nim w bezgranicznym zaufaniu jak święta siostra Faustyna, której ciekawe życie – z właściwą Tobie subtelnością – przybliżyłeś. Jesteś dla nas także Świadkiem Bożego Miłosierdzia dlatego zobowiązuję Cię, abyś w drodze na spotkania z przyjaciółmi w Zielonce wstępował tutaj choćby na jedno Jezu, ufam Tobie i na ziarenko lub listek herbaty do przyłęckiej skromnej ale otwartej plebanii.

Ks. Waldkowi mojemu rocznikowemu koledze dziękuję za dar modlitwy, że jest takim zawsze pełnym entuzjazmu i uśmiechu gorliwym kapłanem, który chętnie ku radości zwłaszcza parafianek przyjeżdża na zastępstwa wtedy, kiedy proszę go o pomoc duszpasterską.

Na ręce ks. dziekana Ireneusza Kalaczyńskiego składam podziękowanie kapłanom dekanatu Białe Błota: Ks. prob. Rafałowi, który z wielkim rozmachem ożywia wspólnotę parafialną w Cielu,  dziękuję księżom: wikariuszowi Grzegorzowi Białkowi z Łochowa, przewodnikowi pielgrzymkowej grupy Zielono Żółtej i odpowiedzialnemu na formację młodszej Liturgicznej Służby Ołtarza Diecezji Bydgoskiej. Seniorowi ks. Ryszardowi dziękuję za posługę spowiedniczą.

Słowa wdzięczności kieruję do ministrantów, lektorów z opiekunami: panem Tomaszem i panem i Piotrem za liturgiczną asystę.

Za poprowadzenie dzisiejszej uroczystości dziękuję ceremoniarzowi Alanowi, który mimo braków kadrowych chłopaków będących na wakacjach poradził sobie z ważnym wyzwaniem.

Dziękuję za oprawę muzyczną Panu organiście Andrzejowi, który powoli stery przekazuje Agnieszce, która podchodzi profesjonalnie do wszystkiego, co robi.

Rodzinie Państwa Gruczoł  przedstawicielom rodzin naszej parafii i młodej część Żywego Różańca Niewiast i GROM-u Grupy Różańcowej Oddziału Męskiego pragnę podziękować za udział w procesji z darami…. Wielki szacunek dla Państwa, którzy skrócili swój pobyt w Krakowie po to, by uczestniczyć w naszej uroczystości.

Jestem bardzo wdzięczny Wspólnotom Żywego Różańca za nieustanną modlitwę i wielki wkład  w dzieło upiększania naszej świątyni, za wcześniejsze jej dokładne posprzątanie z myciem okien i posadzki, za śliczną kompozycję kwiatową, dziękuję wszystkim osobom, które pod przewodnictwem zelatorek pani Urszuli Szynka i pani Elżbiety Kiełczyńskiej dołożyły swoją znaczącą pomoc w tym co, widoczne dla oczu.

Panu Edwardowi Zegarlińskiemu dziękuję za dotrzymanie słowa i wykonania witraży z serii SAKRAMENTY, a Panu Leonowi za przygotowanie szyb w oknach, żeby witraże przebijały naturalne światło.

Dziękuję wszystkim za przygotowania do dzisiejszej Uroczystości i za to, co jest istotą odpustu – odpuszczenie grzechów, win i kar dziękuję, że w trosce o zbawienie przystąpiliście do sakramentu pojednania i przyjęliście Chrystusa Eucharystycznego.

Kochani! na koniec bardzo serdecznie dziękuję za inspirację, motywację, pozytywne myślenie, godną podziwu i naśladowania ufność pokładaną w Bogu tych osób, które w różnorodny sposób modlitewnie i materialnie wspierały wszelkie dzieła, które podejmowaliśmy z Bożym Błogosławieństwem. Ufam, że takie nastawienie będzie nas dalej łączyć w budowaniu  wspólnoty, bo tylko WSPÓLNIE MOŻEMY WIĘCEJ.

Serdecznie dziękuję Państwu Elżbiecie i Kazimierzowi Kasprowiczom fundatorom witraża Tryptyk Bożego Miłosierdzia STWORZENIE – WCIELENIE – ODKUPIENIE. Dzieło jak na naszą świątynię monumentalne – wcześniej przemodlone i dzięki życzliwości Ofiarodawców pozostanie dla pokoleń, które przyjdą po nas. Środkowa i najważniejsza część tryptyku zostanie za chwilę ożywiona znakiem obecność św. Faustyny. Drodzy Państwo! Niech Bóg Wam wynagrodzi wszelkimi łaskami.

Kochani! uważam to za graniczące z cudem prowadzenie nas przez Pana Boga, który nie tylko wskazał na św. Jana Vianneya, św. Filomenę, św. Ritę św. Jana Pawła II ale po pamiętnym Jubileuszu Roku Miłosierdzia  2015-2016 wtedy nabraliśmy mocnego przekonania, że  przed nami jest tylko jedna droga – Bożego Miłosierdzia: parafialne pielgrzymki, uroczyste przeżywanie Niedziel Bożego Miłosierdzia, modlitwa Koronki do Bożego Miłosierdzia, rekolekcje o tej tematyce prowadzone przez o. Sierzputkowskiego, ks. Sławomira Brewczyńskiego,  ks. Michała Damazyna oraz zdecydowana postawa Pana Andrzeja Wybrańskiego prezesa Stowarzyszenia Kościół naszym Bogiem, by sprowadzić relikwie Siostry Faustyny zostały uwiecznione sukcesem. Panu Andrzejowi i żonie Brygidzie dziękuję za potężne wsparcie duchowe i za ofiarowanie relikwiarza „ISKRA MIŁOSIERDZIA”.

Kiedy 30 kwietnia napisałem list do Matki Przełożonej i po niespełna miesiącu otrzymałem pozytywną odpowiedź (list przed rozpoczęciem tej uroczystej liturgii przeczytał Jakub) doszedłem do wniosku, że to owoc naszej wspólnej modlitwy i zobowiązania, że chcemy jeszcze bardziej otworzyć się na nadprzyrodzone działanie Pana Jezusa stając się świadkami Jego Miłosierdzia. Uczestniczymy w formacyjnych spotkaniach wspólnoty Faustinum w każdą pierwszą środę miesiąca i przy tej okazji bardzo serdecznie zachęcam do uczestnictwa.

Jeszcze w celach informacyjnych pragnę dopowiedzieć, że relikwie św. Siostry Faustyny I stopnia ex ossibus dla naszej wspólnoty, zostały oznaczone numerem 6857 z datą  28 maja 2025 roku i potwierdzone certyfikatem autentyczności przez Matkę Miriam Janiec Przełożoną Generalną Zgromadzenia Sióstr Bożego Miłosierdzia.

W postawie wdzięczności za ten dar, który pozostanie z nami przypominając o bezgranicznym Miłosierdziu Boga, byśmy zaufali mu jak św. Faustyna, proszę jeszcze o modlitwę przed Najświętszym Sakramentem, o odmówienie Litanii Loretańskiej, o otwarcie się na Boże Błogosławieństwo, o poświęcenie relikwii i oddanie im czci przez ucałowanie. Relikwie zostaną usytuowane w nietypowym relikwiarium w bliskiej odległości złożonych do modlitwy rąk Faustyny na środkowym witrażu – oryginalnie – czyli  nieco inaczej niż w kanonach sztuki i architektury kościelnej.

Po tym wyjątkowym momencie osadzenia relikwii, nastąpi poświęcenie wianków, kwiatów, ziół, zbóż, owoców i warzyw.

Po wyjściu z kościoła proszę wziąć – od lektorów – na pamiątkę okolicznościowy obrazek i poczęstować się przy figurze Niepokalanej  mulitwitaminą lub orzeźwiającą wodą z racji pięknej pogody.

Teraz padnijmy na kolana przed Najświętszym Sakramentem.

Jezu, ufam Tobie! Św. Siostro Faustyno, módl się za nami!