Biwak Skautów. Przygotowania i podziękowanie.

Gromada Skautów Przyłęki-Brzoza przygotowuje się do biwaku, który rozpocznie się po Bożym Ciele. Bardzo serdecznie dziękuję wszystkim Osobom, które pomagają w jego zorganizowaniu: Opiekunom, Rodzicom, Parafianom i Darczyńcom. Podziękowanie akeli Janusza Staneckiego niech będzie dopełnieniem naszej wspólnej wdzięczności i radości:
„Kiermasz wypieków przeszedł nasze wszelkie oczekiwania! Było niesamowicie kolorowo i pysznie! Dziękujemy wszystkim za wsparcie, a w szczególności Księdzu Zdzisławowi za przyjęcie i zachęcanie do wsparcia skautów! Zebrane fundusze z obu zbiórek zostały podzielone równo między gromadę męską i żeńską i będą ogromnym wsparciem na zbliżający się biwak. Czuwaj!!!”.

 

70 rocznica wizyty kard. Stefana Wyszyńskiego w Przyłękach

Historyczne zdjęcie kard. Stefana Wyszyńskiego /poniżej/ zostało przekazane kilka lat temu naszej świątyni – po Mszy św. sprawowanej w intencji ks. prałata Jaskólskiego – przez pana Andrzeja Adamskiego, jednego z uczniów „prezesa”, jak kiedyś nazywano znanego w środowisku akademickim Duszpasterza Młodzieży.

Ten „upominek” skłonił do postawienia pytania: Czy Prymas Tysiąclecia był kiedykolwiek w Przyłękach?

Starsi mieszkańcy wiedzieli, że był ale kiedy i w jakich okolicznościach, to nie pamiętają. Dlatego z wielką radością przekazujemy do wiadomości poniższe wspomnienie autorstwa samego Prymasa:

„14 maja 1952, środa.

Na godz. 7.30 jesteśmy w Brzozie. Odprawiam Mszę św. i rozdaję Komunię św. licznej rzeszy ludu. Przemawiam do nich długo o wychowaniu w rodzinie, błogosławię dzieci, żegnam wiernych. Na plebanii rozmowa z radą parafialną, z którą oglądamy świątynię. Końmi dojeżdżamy do cmentarza grzebalnego, położonego pięknie w lesie. Zastajemy tu kilka płaczących kobiet, są to przeważnie wilnianki.

W powrotnej drodze skręcamy do Przyłęk, gdzie znajduje się kaplica pomocnicza. Leje porządny deszcz. W Przyłękach – słońce – i pełno ludzi. Wszyscy zmoczeni. Ale pogodni i zadowoleni, że się ich odwiedziło. Zwiedzam kaplicę. Jest przestronna i miła. Przemawiam do obecnych, błogosławię dzieci. W powrotnej drodze druga ulewa z gradem. Wróciliśmy zmarznięci. Obiad, pożegnanie i powrót do Bydgoszczy” /Stefan kard. Wyszyński, Pro memoria tom I 1948-1952, s. 215-2016/.

Ks. prof. W. Szukalskiemu podziękowania za udostępnienie tekstu źródłowego.

UROCZYSTOŚĆ I KOMUNII ŚW.

Piękny dzień I Komunii św. przeżyty w skupieni, rozmodleniu i radości. Dziękuję Dzieciom, Rodzicom, Rodzeństwu, Babciom i Dziadkom, Rodzicom Chrzestnym i licznie przybyłym Gościom za wspólną modlitwę i wzruszenia. Dziękuję z dar ołtarza w postaci KORONY umieszczonej w bramie, którą Bp Krzysztof Włodarczyk poświęci 10 maja, po udzieleniu Sakramentu Bierzmowania.

/zdjęcia zrobione po nabożeństwie majowym/

MAŁY JUBILEUSZ WSPÓLNEGO DZIEŁA

8 rocznica rozbudowy świątyni w Przyłękach (27.04.2014 kanonizacja Jana Pawła II) i 10 rocznica wybudowania plebanii. Bogu niech będą dzięki! Maryjo Wniebowzięta wstawiaj się za nami. Święci Vianneyu, Filomeno i Rito, módlcie się za nami…

NIEDZIELA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA – DZIEŃ DOBRA

W dzisiejszą niedzielę Bożego Miłosierdzia obchodzimy święto patronalne Caritas i włączamy się w DZIEŃ DOBRA, podczas którego pragniemy pomóc „MIEJSCOM, KTÓRE STAŁY SIĘ DOMEM” (hospicja, Domy dziecka, Domy Samotnej Matki i ośrodki Caritas, które przyjęły uchodźców z Ukrainy). Bardzo dziękuję za zorganizowanie przez Szkole Koło Caritas – w miniony piątek – pokazu tanecznego, koncertu, loterii fantowej, koła fortuny z zagadkami, kawiarenką i pizzerią „Pod chmurką”. Zechciejmy też wesprzeć miejsca, które stały się domem, złożonymi dzisiaj ofiarami do puszek – specjalnie oznaczonymi – pod chórem na stoliku czasopism. Warto i trzeba pomagać!

ZMARTWYCHWSTANIE

Zmartwychwstanie Chrystusa to Dzieło Odkupienia, pokonanie śmierci, piekła i szatana, to objawienie mocy Bożej, niepojętej miłości i niezachwianej nadziei, która otwiera przed nami perspektywę wieczności…
Wspólnocie Parafialnej, Gościom i Sympatykom naszego kościoła życzę obfitych łask Bożych. Niech Zwycięski Jezus obudzi w nas to, co jeszcze uśpione, ożywi to, co już uśmiercone; niech przyniesie wszystkim radość, pokój i wzajemną życzliwość, zwłaszcza w tym trudnym czasie niepewności i nieprzewidzianych zmian, które wymagają od nas autentycznej wiary, mocnego, roztropnego i przekonywującego świadectwa życia chrześcijańskiego, aby inni widząc nas mogli powiedzieć: Patrzcie jak oni się miłują. My też tak chcemy…Wszyscy zapragnijmy, aby światło Jego Słowa niosącego mądrość, prowadziło nas przez życie do wieczności…

Grób…

„Uniżył samego siebie, stając się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej” (Flp 2,8).